JSON, tarayıcıda parse edilir ve türlere göre TOML karşılıkları üretilir: string, number, boolean, array ve object. İç içe objeler TOML tablolarına ([table]) çevrilir. Objelerden oluşan diziler ise [[array_of_tables]] olarak yazılır.

Örnek: servers: [{host:"a"},{host:"b"}] girdisi TOML'da [[servers]] blokları olarak çıkar.

TOML'da JSON'daki gibi yerleşik bir null türü yoktur. Bu yüzden modülde bir strateji seçersiniz: null alanları atlamak, boş string yapmak veya "null" string yazmak. Genelde en temiz yaklaşım null alanları atlamaktır.

JSON zaten tarih gibi özel tipleri taşımaz; tarih benzeri değerler string olarak kalır.

Konfigürasyon dosyalarında sürpriz değişiklikler (diff gürültüsü) istemezsiniz. Anahtarları Sırala seçeneği bu yüzden var: çıktı A→Z sırada üretildiği için CI ortamlarında ve ekip çalışmalarında daha stabil bir dosya akışı sağlar.

JSON en üstte dizi ise TOML tarafında bunu bir anahtar altında yazmak daha pratiktir. Örneğin doğrudan [ ... ] şeklinde bırakmak yerine item = [ ... ] veya objeler dizisiyse [[item]] blokları üretilebilir. Bu araç, kök dizi için varsayılan anahtarı item olarak kullanır.

Dönüşüm tarayıcıda yapılır; ağ isteği atılmaz. Bu, API anahtarı, secret, token gibi hassas yapılandırma verileri için önemli bir güvenlik avantajıdır. Yine de ortak bilgisayarda çalışıyorsanız işiniz bitince alanları temizlemek iyi bir alışkanlıktır.

Önce Doğrula ile JSON söz dizimini kontrol edin, ardından Dönüştür ile TOML üretin. Büyük verilerde canlı dönüştürme açıkken performans düşerse canlı modu kapatıp manuel dönüştürün. Çıktıyı kopyalayıp proje repo'nuzdaki config.toml gibi dosyalara ekleyebilirsiniz.