YAML (YAML Ain’t Markup Language), insan tarafından kolay okunup yazılabilen bir veri serileştirme formatıdır. Konfigürasyon dosyalarında, CI/CD tanımlarında ve “insan önce okusun” denilen yapılarda çok sevilir.
Girintileme ile hiyerarşi kurduğu için, büyük dosyalarda bile görsel olarak düzenlidir. Dezavantajı ise girintinin anlamlı olması: bir boşluk hatası bile parse hatasına dönebilir.
JSON, özellikle web dünyasında API’lerin ortak dili haline gelmiş, makine tarafından hızlı işlenen bir formattır. Veri tipleri nettir: string/number/boolean/null/object/array.
YAML’e göre daha “katı”dır ama bu katılık; servisler arasında taşınırken sürprizleri azaltır.
Bu sayfadaki dönüşüm tarayıcıda gerçekleşir. YAML, seçtiğiniz schema ile parse edilir ve elde edilen veri JSON olarak stringify edilir.
YAML hatalarında en sık sebep girinti ve iki nokta kullanımıdır. Araç, mümkünse hatayı satır/sütun olarak gösterir.
- işaretinden sonra boşluk bırakınkey: value biçimini kullanınBu araç, içeriklerinizi sunucuya göndermez; dönüşüm tamamen tarayıcıda yapılır. Yine de hassas verileri kopyalayıp yapıştırırken bulunduğunuz ortamın güvenli olduğundan emin olun.
Ekip içi kullanımda, schema seçimini JSON Schema tutmak genellikle en “kurumsal sürpriz azaltıcı” tercihtir.
CI/CD dosyaları, kubernetes manifest’leri veya app config YAML’leri JSON’a çevirip araçlarla karşılaştırmak (diff) için çok iyi bir yöntemdir.